İyilik umutla var olur. En koyu karanlığın ortasında dahi bir ışık yansıması gözümüze değip geçiyorsa, bir şair gibi "iyi günler ileride" diyebiliriz. Kimi zamanlar bir fırtınanın ortasında dururken, tehlikeden değil ama korkudan azat edilmeyi dileriz. Umudun vereceği cesarete ihtiyaç duyarız çünkü. Umut; çaresizlik, yabancılaşma ve korkuyu yenmek için dünyadaki en iyi ilaçtır. Umutlu insan, kökü ve kanatları olan insandır, buhranların içinden çıkmanın ve sorunları çözmenin bir yolunu umut ederek her zaman bulur. İnsanlar hayatları boyunca köklerini ve kanatlarını arar durur, bazen bulur, bazende bulsa da kaybeder. Ne tuhaftır ki, kanatlanacak cesareti bulabilenler aynı zamanda bir köke sahip olanlardır.
